• Borderlife
    Τον Μάνο Χατζιδάκι, τον γνώρισα στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στο ξενοδοχείο «Galaxy» στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήμουν 8-9 χρονών τότε. Με είχε στείλει μαζί με τη μητέρα μου, η θεία της, σύζυγος του τότε δημάρχου Ηρακλείου, που συνδιοργάνωνε με τον Χατζιδάκι το οραματικό του τότε φεστιβάλ «Μουσικός Αύγουστος». Ήθελε η θεία μου, να με ακούσει ο Χατζιδάκις να παίζω κιθάρα. Παράξενο παιδάκι τότε εγώ, περνούσα τον περισσότερο χρόνο της ημέρας μου ανάμεσα στα βιβλία της Βικελαίας Βιβλιοθήκης, τις χορδές της κιθάρας μου και τη ζωγραφική. Μιας εντελώς αυτοσχέδιας βυζαντινής ζωγραφικής που «βασάνιζε» με εικόνες από τη ζωή του Χριστού, τους τοίχους και την ξύλινη πόρτα της κουζίνας της γιαγιάς μου Δέσποινας. Θυμάμαι πως από το προηγούμενο βράδυ της συνάντησής μου με τον Χατζιδάκι, με προβλημάτιζε τι θα έπρεπε να φορέσω. Τελικά κατέληξα στην στολή της παρέλασης. Κοντό μπλε παντελονάκι και λευκό πουκάμισο με γραβάτα. Χωρίστρα στη μέση και κολώνια λεβάντα Μυρτώ. Η μητέρα μου, με περίμενε στην υποδοχή του ξενοδοχείου. Ανέβηκα με τα πόδια στον 1ο όροφο του ξενοδοχείου. Η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει. Τα χέρια μου είχαν ιδρώσει σκεφτόμουν ότι δεν θα μπορούσα να παίξω με ιδρωμένα χέρια την κιθάρα μου. Δεν είχα κάπου να τα σκουπίσω. Έξω από την πόρτα του δωματίου του, αφήνω την κιθάρα κάτω κα...
  • CINEMA
    31 Οκτωβρίου-9 Νοεμβρίου 2014. Λάβετε Θέσεις. Ο “Εξώστης Θήτα” παίρνει βαθιά ανάσα και βουτάει στο κινηματογραφικό γεγονός της χρονιάς με συνεντεύξεις, κριτικές ταινιών, προτάσεις και το σημαντικότερο: την άποψη του κοινού. Οι συντάκτες του "Εξώστη Θήτα" θα κάθονται κατά πάσα πιθανότητα δίπλα σας στις προβολές του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που αναμένεται να ξεκινήσει την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου. Θα μας βρείτε με κάμερα, μαγνητόφωνο ή φακό για να κρατάμε σημειώσεις. Αν πάλι αποφασίσετε να μην έρθετε φέτος στο Φεστιβάλ, οι Πάνος Αχτσίογλου, Σωτήρης Πετρίδης, Αντώνης Λαγαρίας, Αλέξανδρος Βοζινίδης, Γιώργος Τσέτσικας και Ισμήνη Δασκαρόλη, θα είναι εδώ για να μεταδίδουν τα δρώμενα και τις προβολές που χάσατε. Ας πάρουμε όμως μία πρώτη γεύση από το τι μας περιμένει. Το Φεστιβάλ Φέτος Βραβεύσεις Καλλιτεχνών Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κλείνει φέτος τα 55 του χρόνια που συμπίπτουν με την συμπλήρωση 100 χρόνων από την δημιουργία της πρώτης ταινίας μυθοπλασίας το 1914 και αποφασίζει να γιορτάσει αυτήν την επέτειο τιμώντας τον πολιτισμό. Συγκεκριμένα, φέτος το Φεστιβάλ θα βραβεύσει τέσσερις προσωπικότητες που έχουν προσφέρει σημαντικό έργο στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματ...
  • MIND THE ART
    Τι είναι η Θεατρική Σύνθεση, που μπορεί να οδηγήσει το θέατρο του 21ου αιώνα και ποιος ο ρόλος της νέας φυσιογνωμίας Σκηνοθέτη-Συνθέτη; Μία αναζήτηση με τον Δρ. Γιώργο Ροδοσθένους μας καθοδηγεί σε αυτήν την νέα προσέγγιση του παραστατικού έργου και μας εξηγεί γιατί σήμερα; Πείτε μας λίγα λόγια για την Θεατρική Σύνθεση, ποιες είναι οι καταβολές της και τι είναι αυτό που την διαχωρίζει από τις μορφές θεάτρου που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα; Η Θεατρική Σύνθεση δεν είναι ένα είδος-είναι περισσότερο ένα κάδρο ή ένας φακός που φέρνει αρκετά ανόμοια φαινόμενα στο προσκήνιο και τα συν τοποθετεί. Στο κέντρο αυτού του κάδρου η εστίαση βρίσκεται στην δημιουργική διαδικασία που φέρνει την μουσική έννοια της σύνθεσης στις θεατρικές πτυχές της εκτέλεσης και της παρουσίασης. Αυτό το φαινόμενο έχει αναπτυχθεί κυρίως από όσους δουλεύουν σκοπίμως με μία αυστηρά μουσική σύλληψη της σύνθεσης, που εντάσσει συνθετικές τεχνικές και συλλήψεις, συχνά αναπτυγμένες από τα μοντέλα που υπάρχουν στην δυτική κλασσική μουσική, σε θεατρικά υλικά και δράσεις. Οπότε τα έργα είναι σκηνοθετημένα (και συχνά μουσικά επενδυμένα) από μουσικούς συνθέτες. Μία από τις αρχές της Θεατρικής Σύνθεσης είναι η μη υπεροχή κανενός στοιχείου πάνω στο άλλο. Ο ηθοποιός με το σκηνικό, το κείμενο, ο ήχος και η μουσική βρίσκονται σε ίσο ε...
  • CINEMA
    Σκηνοθεσία: David Fincher Ηθοποιοί: Rosamund Pike, Ben Affleck, Carrie Coon, Tyler Perry To “Gone Girl” είναι η ταινία που επιβεβαιώνει την σκηνοθετική διάνοια του Ντέιβιντ Φίντσερ. Τις καλλιτεχνικές του επιρροές, τα τρικ και τις μεθόδους του, την διάθεση για πειραματισμό και ρεβιζιονισμό αλλά παράλληλα, την σχεδόν ευλαβική διατήρηση στοιχείων που φέρνουν στο μυαλό μνήμες από δημιουργίες αξέχαστες, θεμέλιους λίθους του ψυχολογικού θρίλερ ή καλύτερα των ταινιών αγωνιάς. Η πρόσμιξη, το μέστωμα της σχέσης με το αναπάντεχο, το ξαφνικό, συγκροτείται με τέτοιο τρόπο στο μυαλό του σκηνοθέτη που εισβάλλει σχεδόν αβίαστα στην καρδιά πρωτίστως των ηθοποιών του και δευτερευόντως του κοινού. Πέρα από μικρές εξαιρέσεις, ίσως διαλείμματα του κινηματογραφικού του ειρμού (Το κορίτσι με το τατουάζ, άλλα κυρίως, Η απίστευτη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον) ο σκηνοθέτης μένει πιστός στην εικονογράφηση, την αφήγηση και την απόδοση του θεματικού πυρήνα των δημιουργιών του που έχει να κάνει με την υποκειμενικότητα, την αγωνιώδη άλλα πολλές φορές ατελέσφορη ανάλυση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, τον έλεγχο και τον εθισμό πάνω στην ψευδαίσθηση που αυτός κρύβει. Όλοι οι χαρακτήρες των έργων του Φίντσερ αργά ή γρήγορα έρχονται αντιμέτωποι με την αλήθεια, όχι ως κομμάτι μιας φυσιολογικής απόρροιας των πράξε...
  • MIND THE ART
    Μερικές από τις αγαπημένες μας καλλιτεχνικές συλλογές προκύπτουν όταν η Pop κουλτούρα συνδυάζεται με ιστορικά έργα τέχνης όπως το “The Carter Family Portrait”, το “Emoji Nation”, το “The Penniless Photographer" και το “The America-tier”. Τώρα λοιπόν υπάρχει και ένας νέος καλλιτέχνης με έξυπνη αίσθηση του χιούμορ που μπορεί να προστεθεί στη λίστα μας. Φοιτητής του Georgetown και πρώην εκπαιδευόμενος στο “Nasty Girls”, ο Chris Rellas τοποθετεί λογότυπα και αξεσουάρ από γνωστούς σχεδιαστές σε εμβληματικά έργα τέχνης. Η Ψυχή του Jacques-Louis David κρατάει μία σανίδα skateboard της σειράς “Stop it Right Now Celine”, η “Pavonia” του Frederic Leighton φοράει τα στολισμένα φρύδια της “Chanel” και οι “Nut Gatherers” του William Bouguereau βγάζουν selfie με Moschino. Οι πίνακες αποτελούν το καλύτερο παράδειγμα τοποθέτησης προϊόντων....
  • NEWSROOM
    Tις Κυριακές με πιάνει μελαγχολία.Ξεκινώ τη μέρα χαρούμενη, βάζω ζεστό καφέ στο φλιτζάνι, ακούω μουσική, διαβάζω βιβλία ή ξεχνιέμαι στο ίντερνετ, έπειτα μαγειρεύω και τρώμε. Και μετά μελαγχολία. ΜΠΑΜ!Ακριβώς το απόγευμα εκεί γύρω στις 5, η διάθεσή μου πέφτει κατακόρυφα. Αύριο σχολείο. Ή σαν σχολείο.Το σύνδρομο "Sunday Night Blues". Μια κατάσταση που όπως λένε οι επιστήμονες πλήττει τους υπαλλήλους γραφείου και σου δημιουργεί στεναχώρια, άγχος για την εβδομάδα που έρχεται και καμιά φορά σε πιάνει από το Σάββατο το βράδυ.Θυμάμαι πως από τότε που πήγαινα ακόμη και νηπιαγωγείο, την Κυριακή ήταν το χειρότερό μου. Μετά τις ειδήσεις των 8 ερχόταν η ώρα για ύπνο. Και έπειτα που πήγαινα πολύ αργότερα για ύπνο, με έσωζε από την κατάθλιψη η Κυριακάτικη ταινία στην τηλεόραση, όλες αυτές οι rom com που παιζόντουσαν στις 9 και μέχρι τις 11 με κρατούσαν σε φόρμα.Μετά ύπνος γιατί "αύριο σχολείο". Και τώρα που "αύριο δουλειά" πάλι τα ίδια.Μάλλον δεν θα τελειώσει ποτέ αυτό το μαρτύριο της Κυριακής. Εκτός κι αν έχει καλή ταινία στην τηλεόραση [για να δω το πρόγραμμα].[μην ανοίξω τώρα το θέμα 'Δευτέρα πρωί]...
  • MIND THE ART
    Λίγο πριν την επίσημη πρεμιέρα της ροκ όπερας “Alexander the Great” στο Βασιλικό Θέατρο από το Κ.Θ.Β.Ε., τρυπώσαμε και παρακολούθησαμε ένα μέρος από τις πρόβες της παράστασης. Στο διάλειμμα των προβών είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Κ.Θ.Β.Ε.και συνσκηνοθέτη της παράστασης, Γιάννη Βούρο.Φωτογραφίες: Κώστας Αμοιρίδης Υπήρχε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό σας όσον αφορά την σκηνοθετική προσέγγιση της παράστασης; Κάποιος κανόνας; Ξεκίνησα με μια ανάλυση που γίνεται τις πρώτες δύο-τρεις εβδομάδες σ' ένα τραπέζι, όπου γίνεται ανάλυση χαρακτήρων, ανάλυση στόχων, ανάλυση κατεύθυνσης, κι από εκεί και πέρα μπαίνουμε σε μια πιο ειδική πρόβα που γίνεται σκηνή-σκηνή, ηθοποιός – ηθοποιός, και μετά προσθέτεις στη μία σκηνή κι άλλη μία και γίνονται δύο, και μετά με την τακτική του ομόκεντρου κύκλου αρχίζουμε να απλώνουμε τη σκηνοθετική μας γραμμή προς ολόκληρη την πράξη, και σε ολόκληρο το έργο. Ποιο θα λέγατε ότι είναι το ύφος που δώσατε στο έργο; Η μουσική είναι μοντέρνα, τα κοστούμια είναι πολύ μοντέρνα, παραπέμπουν στη σύγχρονη εποχή, ή μάλλον είναι αχρονικά θα έλεγα, μην φανταστείτε ότι θα βγούνε με χλαμύδες δηλαδή. Νομίζω πως το άχρονο είναι αυτό που θα επικρατήσει. Τους συντελεστές τους επιλέξατε με κάστινγκ; Πώς έγινε η επιλογή του πρωταγωνιστή στον ρό...
  • CINEMA
    Η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης τιμά τον Νίνο Μανφρέντι / Nino Manfredi, χαρισματικό καρατερίστα κι έναν από τους πιο δημοφιλείς ιταλούς κωμικούς, μέσα από ένα απολαυστικό αφιέρωμα με τίτλο «Νίνο Μανφρέντι – Un Amico Italiano». Το αφιέρωμα, το οποίο υλοποιείται με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από τον θάνατο του καλλιτέχνη, θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου έως και την Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2014 στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος (Μουσείο Κινηματογράφου – Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης, Αποθήκη Α’, Λιμάνι), σε συνεργασία με το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο. Το αφιέρωμα περιλαμβάνει τις ταινίες Οι μικροαπατεώνες / Audace colpo dei soliti ignoti του Νάνι Λόι (1959), Καβάλα στην τίγρη / A cavallo della tigre του Λουίτζι Κομεντσίνι (1961), Επιχείρηση Σαν Τζενάρο / Operazione San Gennaro τουΝτίνο Ρίζι (1966) και Ταμένος με το ζόρι / Per grazia ricevuta σε σκηνοθεσία του ίδιου του Νίνο Μανφρέντι (1971). Αξίζει να θυμηθούμε ότι: · Η ταινία Οι μικροαπατεώνες του Νάνι Λόι είναι η εξαιρετική συνέχεια, μόλις ένα χρόνο μετά, της ταινίας-θρύλου του Μάριο Μονιτσέλι Ο κλέψας του κλέψαντος. Τους βασικούς ρόλους ερμηνεύουν, εκτός από τον Νίνο Μανφρέντι, ο Βιτόριο Γκάσμαν, ο Ρενάτο Σαλβατόρε, καθώς και η Κλαούντια Καρντινάλε σε ηλικία μόλις 20 ετών. · Η ταινία Ταμένος με το ζόρι, σε σενάριο, σκ...
  • MIND THE ART
    Ένας dj που μας θυμίζει τα παλιά από τις πρώτες νότες της μουσικής του. Ο Ηλίας Καλπάκας και οι swingin' tales του!Οι ρετρό ασπρόμαυρες φωτογραφίες της οικογένειας που ανακάλυψα σε πολύ μικρή ηλικία-στην αρχή της εφηβείας μου, σε ένα παλιό μισοκατεστραμμένο ξύλινο μπαουλάκι στην αποθήκη του σπιτιού, ήταν και το πρώτο ερέθισμα, το έναυσμα, για να ξεκινήσω το μαγικό αυτό ταξίδι στα παλιά.Αρκετά αργότερα ήρθε ο χορός -rock n roll, swing, jive- που με κατέστησε κοινωνό και της όλης ρετρό εποχής των δεκαετιών από τα τέλη του '30 ως και τα τέλη του '50.Η δυναμική που είχα σαν χορευτής παλιότερα και τώρα και σαν δάσκαλος χορού αλλά και σαν dj με ώθησε επίσης να ασχοληθώ πιο συστηματικά όχι μόνο με τα βήματα των συγκεκριμένων χορών αλλά και της όλης εποχής ξεκινώντας από το styling στα ρούχα, στα μαλλιά, αλλά ακόμα και το savoir vivreτης εποχής, τον κινηματογράφο, το θέατρο, την αρχιτεκτονική αλλά και στα στοιχεία εκείνα του πολιτισμού που χαρακτήρισαν εκείνα τα παλιά χρόνια, διαχρονικά μέσα από τα ιστορικά κυρίως γεγονότα.Άρχισα σιγά - σιγά να αγαπώ τις εποχές αυτές με ένα τρόπο όμως που δεν είναι στείρος, και προσκολλημένος στο παρελθόν αλλά πάντα μέσα από την σύγχρονη καθημερινότητα μου. Η αγάπη για παλιές αξίες που χάθηκαν στον άνθρωπο, η αληθινή ανθρώπινη επικοινωνία σε κάθε μορφή τ...
  • MIND THE ART
    Στην πρώτη πρόβα του “Alexander the great” στη σκηνή του Βασιλικού θέατρου, όπου σε περίπου δύο εβδομάδες πρόκειται να κάνει πρεμιέρα η παράσταση, βρέθηκε ο Εξώστης. Είχαμε την ευκαιρία και την τύχη να παρακολουθήσουμε ολόκληρο το πρώτο μέρος της παράστασης και να συνομιλήσουμε με κάποιους από τους συντελεστές της παράστασης. Με την είσοδό μας στην πλατεία του Βασιλικού θεάτρου είδαμε πολλούς ανθρώπους απασχολημένους ο καθένας και με κάτι διαφορετικό. Άλλοι από τους ηθοποιούς και τους χορευτές συνομιλούσαν μεταξύ τους σε παρέες των δύο και τριών ατόμων συζητώντας κατά κύριο λόγο θέματα της πρόβας και προσπαθώντας να επιλύσουν τυχόν δυσκολίες τους, άλλοι έκαναν κινητικό ζέσταμα ή δοκίμαζαν διάφορα πράγματα σε σχέση με το σκηνικό τους (που δεν πρόκειται να αποκαλύψω τι ακριβώς είναι) και γενικώς το κλίμα ήταν ανήσυχα δημιουργικό και γεμάτο ενέργεια. Όταν η πρόβα ξεκίνησε οι δύο σκηνοθέτες επέλεξαν να δουλέψουν με διαφορετικούς τρόπους. Ο μεν πρώτος, ο Κώστας Αθυρίδης, που είχε παρουσιάσει την πρώτη βερσιόν του “Alexander” πέρσι ήταν σαν εκείνους τους προπονητές του ποδοσφαίρου που τους είναι αδύνατο να καθήσουν κατά τη διάρκεια του αγώνα και πηγαινοέρχονται συνεχώς, ενώ από την άλλη ο Γιάννης Βούρος αποτελούσε την ήρεμη δύναμη του σκηνοθετικού διδύμου, ο οποίος ζήτησε από τον...
  • CINEMA
    Από τι είναι φτιαγμένη μια καρδιά; Ένα αλληγορικό σύγχρονο παραμύθι προσπαθεί να μεταφέρει σε εικόνες κατανοητές και απλές την ουσία του έρωτα. Ο Jack στην θέση της καρδιάς του έχει ένα ρολόι, ευαίσθητο και ευάλωτο. Τικ Τακ. Έχει μια επιλογή μόνο αν θέλει να συνεχίσει να είναι ζωντανός: Ποτέ, μα ποτέ, να μην ερωτευτεί. Αλλά ο Jack κάθε άλλο παρά ανόητος είναι, οπότε το μόνο που κάνει είναι να κυνηγήσει τον έρωτά του χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες. Ο Jack λοιπόν ταξιδεύει από το Εδιμβούργο στο Παρίσι, στην Ανδαλουσία και έπειτα πάλι πίσω για να βρει εκείνη. Τραγούδια και μουσική (όπου περιέχονται hard rock και ραπ?), σουρεαλισμός και γαλλικό χιούμορ τον συνοδεύουν. Έτσι, αυτό που ξετυλίγεται στην οθόνη είναι μια απλή περιπέτεια αγάπης, γνωστή από κάθε παραμύθι, με συμμάχους και εχθρούς, περίεργα πλάσματα, τέρατα, τρένα και άλογα. Με μια μικρή διαφορά: Η απειλή εδώ δεν είναι κάποιος κακός μάγος, λύκος ή βασιλιάς αλλά ο ίδιος ο έρωτας. Όπως συμβαίνει και στην ζωή. Πως μπορεί να αντιμετωπίσει μια απλή καρδιά την απύθμενη θλίψη που συνοδεύει ο έρωτας; Για αυτό κλείνεται, προστατεύεται, μικραίνει τις επιθυμίες της, παγώνει. Και τότε η ανθρωπότητα γίνεται πιο φτωχή. Διότι πως θα γίνουμε ποτέ Δον - Κιχώτες χωρίς καρδιές ανοιχτές στον έρωτα; Η ταινία προσφέρει την πολύ απλή, βασική αλήθ...
  • CINEMA
    Η ταινία Giver (Ελληνικός Τίτλος: Ο Φύλακας της Μνήμης), κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας σε λίγες ημέρες. Η υπόθεση αφορά μία φαινομενικά τέλεια κοινωνία, όπου έχουν εκλείψει οι πόλεμοι, ο πόνος, η δυστυχία και κάθε είδους διαχωρισμός ανάμεσα σε ανθρώπους. Εκεί, ο Jonas, ένα νεαρό αγόρι, βρίσκεται στη θέση του Receiver, δηλαδή του μοναδικού ανθρώπου που θα παραλάβει τη μνήμη όλων των «κακών» πραγμάτων που έχει ζήσει η ανθρωπότητα με σκοπό να συμβουλεύει τους Elders για να αποφευχθούν τα ίδια λάθη. Μαζί με τα «κακά» πράγματα, ο Jonas έρχεται σε επαφή και με όλα τα καλά που έχουν εκλείψει, όπως η αγάπη, η μουσική, ακόμη και τα ίδια τα χρώματα. Έτσι, μπαίνει στο δίλημμα να διαταράξει την τέλεια κοινωνία με σκοπό να «ξυπνήσουν» όλοι οι πολίτες και να τα δουν και αυτοί. Η ταινία ανήκει ξεκάθαρα στο είδος της επιστημονικής φαντασίας. Αν και έχει ένα cast που συμπεριλαμβάνει μεγάλα ονόματα (Meryl Streep, Jeff Bridges, Alexander Skarsgård, Taylor Swift και άλλοι), η ταινία δεν κατάφερε να έχει την οικονομική επιτυχία που πολλοί περίμεναν. Αυτό ίσως και να οφείλεται στο γεγονός ότι η ταινία δεν εκπληρώνει τις επιθυμίες του θεατή και αν και (spoiler alert) καταλήγει σε happy ending με τον Jonas να καταφέρνει το στόχο του, το κοινό δεν βλέπει ποτέ την κοινωνία κάτω από τα νέα δεδομένα, αλλά κ...
  • MIND THE ART
    Με νέα δισκογραφική δουλειά στις μπαγκαζιέρες τους, οι 60s garage revivalists Allah Las επισκέπτονται τη χώρα μας για δεύτερη φορά. Ο «ε» μίλησε μαζί τους αποκλειστικά… Η πρώτη ερώτηση είναι προφανής. Νέο LP με τίτλο “Worship the Sun”. Υπάρχουν διαφορές μεταξύ αυτού και του πρώτου σας δίσκου; Ή υπάρχει μια «συνέχεια» (continuity), αν προτιμάτε; Ο πρώτος μας δίσκος ήταν ουσιαστικά μια συλλογή κομματιών που παίζαμε ζωντανά για κάποια χρόνια και ηχογραφήθηκαν μ’ αυτήν τη “live” λογική. Για το "Worship The Sun" μπήκαμε στο στούντιο μ’ έτοιμα τραγούδια και πειραματιστήκαμε πάνω σ’ αυτά με διαφορετικές ενορχηστρώσεις και προσθέτοντας διάφορα όργανα. Ακόμα, υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία στη γραφή των κομματιών, καθώς και στα φωνητικά. Τι θυμάστε απ’ τις μέρες που δουλεύατε στο περίφημο δισκοπωλείο Amoeba, το 2008; Πιστεύατε ότι θα τα καταφέρνατε να φτάσετε εδώ που φτάσατε; Πίσω σ’ εκείνες τις μέρες δε νομίζω ότι κανένας από εμάς θα μπορούσε να ονειρευτεί κάτι τέτοιο, δηλαδή να έχουμε κυκλοφορήσει δύο δίσκους και να περιοδεύουμε σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Μάλλον, δεν είχαμε τόσες βλέψεις! Απλά, γράφαμε τραγούδια και παίζαμε τη μουσική που μας άρεζε… Ήμασταν πάνω απ’ όλα τυχεροί. Οι άνθρωποι ανταποκρίθηκαν θετικά στη μουσική μας. Τι πιστεύετε για όλη αυτήν την garage rock αναβ...
  • NEWSROOM
    Όταν φυσάει ο άνεμος, λένε οι φήμες, δεν το καταλαβαίνεις αλλά ολόκληρη η πόλη μυρίζει χώμα. Λένε πως αν σταθείς, αν ίσως καταφέρεις να σταθείς μια στιγμή ακίνητος στη σφοδρότητά του και μυρίσεις βαθιά, θα το καταλάβεις κι εσύ. Κουβαλάει μαζί του, λένε, γη απ' τα βουνά και άμμο απ το ποτάμι. Κουβαλά επάνω του το έξω και το τρυπώνει μέσα στην πόλη. Γι' αυτό ο άνεμος αυτός, λένε κάποιοι ψιθυριστά, είναι εκείνος που θα μεταφέρει κάποτε τον ιό που θα ισοπεδώσει την πόλη και θα την κάνει φάντασμα, να στέκει αδειανή και μόνη, ακίνητη με τα νερά και τις ομίχλες της.πηγή φώτο:Παλιές Φωτογραφίες Θεσσαλονίκης Εκείνοι που μιλούν ψιθυριστά για τον άνεμο, λένε πως το κάνουν μόνο και μόνο για να μην ακουστούν ποτέ τα λεγόμενά τους στον ίδιο τον άνεμο. Πως τρέμουν μήπως εκείνος κλέψει τις λέξεις και τις φράσεις τους, ξεκινήσει νέες φήμες και τις απλώσει στην πόλη σαν φωτιά, όπως κάποτε άπλωσε την ίδια φωτιά· τούτος, λένε, είναι ένας άνεμος κακός. Οι υπόλοιποι γελάμε, τούτος ο άνεμος όταν φυσά καθαρίζει την πόλη, λέμε, σφιγγόμαστε στα πανωφόρια μας κι ακούμε τον άνεμο να σφυρίζει, αδιάφορος για όλα. Ο Βαρδάρης είναι ψυχρός, ξηρός βορειοδυτικός άνεμος που προέρχεται από τα υψίπεδα των Σκοπίων, περνά στην Ελλάδα ανάμεσα από τα βουνά Πάικο και Μπέλες και ακολουθεί την κοίτη του ποταμού Αξιού, ή αλλ...
  • CINEMA
    Αυτή (Jouliette Binoche): Διάσημη ζωγράφος, δυναμική και όμορφη. Υποφέρει από μια μορφή αθροίτιδας η οποία προκαλεί παράλυση και πόνο στα μέλη του σώματός της ενώ παράλληλα δυσκολεύται να βρει την δύναμη να ζωγραφίσει. Αυτός (Clive Owen): Συγγραφέας ποιημάτων και διηγημάτων, λάτρης της αγγλικής γλώσσας και της τέχνης του λόγου. Υποφέρει από αλκοολισμό, αντικοινωνικός, χωρισμένος, παλεύει να διατηρήσει την σχέση του με τον γιό του. Απουσία δημιουργικότητας εδώ και αρκετά χρόνια. Οι δρόμοι των δύο αυτών χαρακτήρων τέμνονται καθώς η ζωγράφος έρχεται να διδάξει το μάθημα των καλών τεχνών στο σχολείο όπου αυτός διδάσκει αγγλική φιλολογία. Τους ενώνει η φλόγα της δημιουργίας που τώρα έχουν χάσει. Προσπαθώντας να την ξανα ξυπνήσουν δημιουργούν μια σύγκρουση τεχνών. Ποια είναι πιο σημαντική λοιπόν; Οι εικόνες (ζωγραφική) ή οι λέξεις (λογοτεχνία); Εντάξει, αναγνωρίζουμε οτι η ταινία παρουσιάζει πολλά, μα πολλά κλισέ σεναριακά αλλά και όσον αφορά την απόδοση συμπεριφορών των καλλιτεχνών όμως ας της επιτρέψουμε μια ποιητική αδεία και ας επικεντρωθούμε στο συμπέρασμα: Για τους ανθρώπους η τέχνη είναι ανάγκη. Σε κάθε μορφή της, διότι το αναγκαίο στοιχείο είναι κοινό. Δύσκολα περιγράφεται, όμως εύκολα εντοπίζεται στις πινελιές του Renoir και του Θεοτοκόπουλου ή στις λέξεις του Baudelaire και τ...
  • CINEMA
    ΑΦΙΡΕΡΩΜΑ: Gentlemen Prefer Blonds: 10 Εμβληματικές Ξανθιές του Κινηματογράφου Χαριτωμένες, τολμηρές και ελκυστικές, οι ξανθιές κέρδισαν τον κινηματογράφο από πολύ νωρίς και παρέμειναν σύμβολο της θηλυκότητας και του ερωτισμού μέχρι σήμερα. Οι φοβερές ξανθιές της μεγάλης οθόνης, φυσικές και μη, συνοδεύτηκαν από πλούσιες ζωές, κάποιες με τραγική κατάληξη, και μεγάλες καριέρες που έμειναν στην ιστορία. Παρότι η τηλεόραση και το σινεμά καθιέρωσαν το στερεότυπο της ελαφρόμυαλης ξανθιάς, φαίνεται πως οι παρακάτω γυναίκες, όχι μόνο διέθεταν δυναμικό χαρακτήρα αλλά, επιβίωσαν ή για την ακρίβεια κυριάρχησαν μέσα σε ένα απαιτητικό περιβάλλον με χιούμορ και ευφυΐα. Mae West (Mary Jane West- 1893- 1980) “Πιστόλι είναι αυτό στο παντελόνι σου ή χάρηκες που με είδες;” Γνωστή και ως “η Βασίλισσα του Κόσμου” και “το Άγαλμα της Libido”, η Mae West αποτέλεσε από τις πιο προκλητικές και πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της εποχής της. Η αρχή του “ερωτικού συμβόλου”, ηθοποιός του “χρυσού Hollywood”, θεατρική συγγραφέας, σεναριογράφος και τραγουδίστρια με μακρά πορεία, σαφώς δεν μπορούσε να λείψει από αυτήν την λίστα. To κινηματογραφικό της ντεμπούτο ξεκίνησε σε ηλικία σαράντα χρονών, μία ηλικία σαφώς ασυνήθιστη για να ξεκινήσει κανείς κινηματογραφική καριέρα, πόσο μάλλον να γράψει ιστορία με α...
Δευ, 20 Οκτ 2014