1. Cinema
  2. Κριτική ταινίας

57ο ΦΚΘ | Κριτική της ταινίας "Layla M."

γράφει η Σωτηρία Παπαντωνίου

Section: 2 or 3 Things I Know About Her (2/3)



Η ταινία Layla M./Λάιλα Μ. (2016) σε σκηνοθεσία της MijkeDeJong και σενάριο της ίδιας και του JanEilander άνοιξε την πρωτοεμφανιζόμενη φεστιβαλική κατηγορία «2 or 3 Things I Know about Her». Στόχος αυτού του συνόλου ταινιών είναι να δώσουν βήμα στη γυναικεία κινηματογραφική φωνή. Ο στόχος επετεύχθη θριαμβευτικά με το Layla M., το οποίο αφορά μια έφηβη ηρωίδα που εντάσσεται στον ισλαμικό φονταμενταλισμό.


Η Layla (Nora El Koussour) ζει με την οικογένειά της στην Ολλανδία και παρακολουθεί την τελευταία τάξη του Λυκείου πριν μπει στο πανεπιστήμιο. Η μαροκινή καταγωγή της και η πίστη της στη μουσουλμανική θρησκεία την έχουν καταστήσει θύμα ρατσισμού. Η αντίδρασή της είναι δυναμική και σταδιακά η Layla εμπλέκεται σε εξτρεμιστικές δράσεις.


Η αφήγηση ρέει αβίαστα και ρεαλιστικά, καθώς αποκαλύπτει μέσω αυστηρής σχέσης αιτίου-αιτιατού τους λόγους για τους οποίους η νεαρή γυναίκα παραστράτησε. Σε κάθε επίδοξη προσπάθεια του κράτους ή της οικογένειάς της να μετριάσει την επιθετική της προσέγγιση εκείνη απαντάει ακόμη πιο εριστικά, με ακόμη μεγαλύτερο θυμό. Τελικά, απαρνείται καθετί που θεωρεί ότι αντιτίθεται με τη θρησκεία της. Αποστρέφεται οικιοθελώς τις ελευθερίες του δυτικού κόσμου και την ίδια της την οικογένεια. Ωστόσο, ο δυναμισμός της και η ενεργητική της στάση δεν ταιριάζουν με τους ακραίους περιορισμούς της νέας της ζωής.


Το φιλμ αποφεύγει επιδέξια τους σκοπέλους που ενέχει μια τόσο ευαίσθητη θεματολογία. Αφενός, υπήρχε ο κίνδυνος να παρουσιαστούν όλοι οι μουσουλμάνοι/ες πιστοί/ές ως οπαδοί ακραίων πρακτικών. Αφετέρου, ήταν πιθανό οι μαχητές του τζιχάντ να αναπαρασταθούν λιγότερο επικίνδυνοι από ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Μέσω της πολυεπίπεδης κατασκευής των ηρώων/ηρωίδων και την ποικιλία στην αναπαράσταση των πιστών, η ταινία διερευνά το ζήτημα σφαιρικά και δεν εμμένει σε μία και μόνο πτυχή του.



Η Layla M. είναι ένα κείμενο άκρως επίκαιρο, καθώς θεματολογικά ανταποκρίνεται στη σύγχρονη ευρωπαϊκή συνθήκη. Παράλληλα, ωθεί τους χαρακτήρες στα όριά τους και θέτει ηθικά διλήμματα αναφορικά με τον ρόλο της θρησκείας και την παρεμβατική πολιτική του κράτους. Μια ταινία που οφείλετε να παρακολουθήσετε.


Η κριτική αποτελεί αναδημοσίευση από το TIFF Blog.