1. Mind the art
  2. Θέατρο

Αισώπου Κόμιξ 2 από την Εταιρεία Θεάτρου Μικρός Βορράς

γράφει η Ιωάννα Λιούτσια

Λίγα χρόνια μετά την παράσταση "Αισώπου Κόμιξ" η Εταιρεία Θεάτρου Μικρός Βορράς παρουσιάζει την παράσταση για παιδιά "Αισώπου Κόμιξ 2: Ο ψεύτης βοσκός και άλλοι μύθοι" στον Πολυχώρο ΕΝΩ. Πρόκειται για έξι μύθους του Αισώπου (αν και στην παράσταση που παρακολουθήσαμε, για κάποιο λόγο παίχτηκαν οι πέντε) που διασκεύασε ο έμπειρος Σάκης Σερέφας με χιούμορ και πρόθεση εκσυγχρονισμού.




Από τους πέντε μύθους που παρακολουθήσαμε, ο πρώτος "Οι δύο φίλοι και η αρκούδα" ήταν εκείνος που ήταν περισσότερο θεατρικά δομημένος και ολοκληρωμένος και γι' αυτό ήταν μάλλον κι ο πιο διασκεδαστικός για μικρούς και μεγάλους. Αντιθέτως, η "Γαλατού" θεωρώ πως δεν έγινε πολύ κατανοητή από το παιδικό κοινό, κυρίως λόγω της χρήσης των ιδιωματισμών σε ταυτόχρονη χρήση με τον έμμετρο και γρήγορο λόγο. Οι "Δύο Τράγοι" εντυπωσίασαν τα παιδιά με τις σωματικές ικανότητες των ηθοποιών, ενώ ήταν έξυπνη η εκμετάλλευση του συμβάντος στα μεταξύ των ηθοποιών.






Η έξυπνη σκηνοθετική δουλειά του Τάσου Ράτζου ήταν εμφανής κυρίως στον τρόπο με τον οποίο οι ηθοποιοί διαχώριζαν τη θέση τους από τον ρόλο και πλησίαζαν τα παιδιά. Κάπως αμήχανα στην αρχή, πολύ καλύτερα καθώς περνούσε η ώρα, το clue της παράστασης πάντως είναι η επαφή με τα μικρά παιδιά κι η ανατροφοδότηση. Στα θετικά της σκηνοθεσίας συνυπολογίζεται ασφαλώς και το γεγονός ότι πρόκειται για μια παράσταση που κατάφερε να εκμεταλλευτεί και να αναδείξει τα δυνατά σημεία του κάθε ηθοποιού χωρίς αυτό να ξενίζει ή να γίνεται επί τούτου.





Και μιλώντας για ηθοποιούς, όλους τους ρόλους των μύθων συν αυτό των αφηγητών επωμίστηκαν με πολύ κέφι και ενέργεια οι Κωνσταντίνα Αντωνοπούλου, ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης και ο Μάρκος Τότσκας. Να αναφερθεί εδώ, ότι όλη η ομάδα βοήθησε στη συγγραφή κάποιων από τους μύθους, όπως μας ενημερώνει το δελτίο τύπου. Τα σκηνικά αντικείμενα και το σκηνικό περιβάλλον που δημιούργησε η Μαγδαληνή Σίγα, λιτό, λειτουργικό και μεταμορφώσιμο, αν και κατά την δική μου αισθητική το πανώ από πίσω θα μπορούσε και να αντικατασταθεί. Για να μην πω να λείπει.





Στο ίδιο μήκος κύματος και τα κοστούμια που επιμελήθηκε η Ιωάννα Παγιατάκη έκαναν ξεκάθαρες τις αλλαγές των ρόλων και υπογράμμιζαν κάποια αλληγορικά στοιχεία. Για άλλη μια φορά, εξαιρετική δουλειά στην γεωμετρική μάσκα της αρκούδας από την Μάρθα Φωκά. Πολύ καλή και η κίνηση στην οποία δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στην παράσταση και την οποία επιμελήθηκε η Μίκα Στεφανάκη. Η μουσική του Θοδωρή Παπαδημητρίου προσπάθησε να δέσει μ' έναν τρόπο την ελληνική παράδοση και μουσική με πιο σύγχρονες τάσεις με ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Την διδασκαλία των τραγουδιών έκανε η Έλσα Μουρατίδου, αν και τα τραγούδια της παράστασης ως εκτέλεση θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στα ελάχιστα αρνητικά, κι αυτό μάλλον λόγω αυτοπεποίθησης.





Την διδασκαλία των κρουστών ανέλαβε ο Δημήτρης Ράπτης.






Στο εξαιρετικό διαδραστικό κομμάτι της παράστασης όπου τα παιδιά συμμετείχαν με όρεξη και θέρμη κι αυτά στον μύθο του "Ψεύτη βοσκού", συνεργάστηκε με την ομάδα η Φλώρα Σπύρου.




Η παράσταση "Αισώπου Κόμιξ 2", μία από τις τρεις παραστάσεις για παιδιά που τρέχει αυτήν την περίοδο στη Θεσσαλονίκη η Εταιρεία Θεάτρου Μικρός Βορράς, είναι μια παράσταση που αξίζει να πας, με το παιδί σου ή και μόνος σου, γιατί πάνω απ' όλα, θα γελάσεις.