1. Θέματα

Απομιμήσεις μιας ζωής: χαπακωμένη γενιά

γράφει η Ιωάννα Λιούτσια

Ποτέ πριν μία συζήτηση τριαντάρηδων και σαραντάρηδων (για να μην πω και εικοσάρηδων χωρίς να είναι καθόλου υπερβολή) δεν τριγυρνούσε τόσο πολύ γύρω από τα φάρμακα. Αλοιφές για τη μέση, αλοιφές για ψύξη, χάπια για τον πονοκέφαλο, χάπια για την περίοδο, ηρεμιστικά αλλά και συμπληρώματα. Τα συμπληρώματα κι αν έχουν την τιμητική τους.

- Εσύ σίδηρο παίρνεις σε ροζ χαπάκια,αμπούλες ή σιρόπι;

- Α, εγώ παίρνω μαζί με φυλλικό οξύ γιατί αλλιώς ο σίδηρος δεν απορροφάται.

- Άσε άσε, το καλύτερο είναι να παίρνεις ένα μείγμα πολυβιταμινών να είσαι καλυμμένος.


Όλοι μας κουβαλάμε στο νεσεσέρ ή στο πορτοφόλι μας χάπια. Χημικά ή φυτικά. Είτε είμαστε τόσο ευαίσθητοι στον πόνο που πια δεν τον αντέχουμε είτε είμαστε τόσο αδύναμοι και θέλουμε κάτι να μας τονώσει. Κι όμως, τι περίεργο! Ίσως ποτέ πριν δεν ήταν τόσο μόδα και η υγεινή διατροφή. Να μην τρώμε επεξεργασμένα προϊόντα με ζάχαρη και αλάτι, να αγοράζουμε ό,τι μπορεί να έχει μέσα βρώμη, να τρώμε κινόα, chia, ψωμί ζέα κι ό,τι άλλο δεν ξέρουμε καλά καλά να το προφέρουμε. Παρ' όλα τα super foods, όμως, ο οργανισμός μας καταρρέει, η κόπωση είναι πανταχού παρούσα (βλ.παλαιότερο άρθρο*) και αναρωτιέμαι: ποιος μας ρουφάει όλην αυτήν την ενέργεια;




Απάντηση δεν έχω. Βλέπω όμως πως ο ύπνος δεν μας φτάνει, πως οι δουλειές στο λάπτοπ περισσεύουν κι όλη μας η διασκέδαση είναι και πάλι συνυφασμένη με αυτό. Βλέπω πως τη μεσογειακή μας διατροφή μας τη θυμίζουν κάτι έρευνες σε γυναικεία περιοδικά, βλέπω πως πάντα κάτι νέο βγαίνει να πουλήσει για να μην βαριόμαστε, βλέπω πως σαν σκύλοι κυνηγάμε την ουρά μας. Είναι placebo αυτά που παίρνουμε; Δεν είναι; Είναι το περιβάλλον πια που έχει αλλάξει και δεν μας σηκώνει; Κι αν σας μοιάζω υπερβολική δείτε ένα βράδυ τις διαφημίσεις στα κανάλια prime time. Χάπια για να κοιμηθείτε, χάπια για να ξυπνήσετε, χάπια για να πάτε τουαλέτα, χάπια για να έχετε δύναμη στο σχολείο και την προπόνηση. Λες και ο οργανισμός μας είναι ανίκανος να κάνει την παραμικρή λειτουργία αν δεν χαπακωθεί!

Ίσως γι' ακόμη μια φορά να είχαν δίκιο – όπως και μ' άλλες τους φαντασιώσεις - όσοι συγγραφείς του φανταστικού έγραφαν πως στο μέλλον ο άνθρωπος θα τρέφεται με χάπια. Όχι για τίποτα άλλο, μα για να προλάβει τις αλλαγές του κόσμου. Compact κόσμος, compact άνθρωπος, compact ζωή.


υγ. το παλαιότερο άρθρο είναι οι Απομιμήσεις μιας ζωής: η εθνική μας μοναξιά

http://www.exostispress.gr/Article/apomimiseis-mias-zois-i-ethniki-mas-monaxia