1. Θέματα

Βουτιά από ψηλά

γράφει η Ελένη Πολυματίδου

(Μια θερινή ιστορία με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο μου παππού που μ' έμαθε να κολυμπάω και όχι μόνο.


Για όλους τους παππούδες του κόσμου, που γεμίζουν με αγάπη τα παιδικά μας χρόνια και με νοσταλγία τα ενήλικα χρόνια μας.)



Κάθε καλοκαίρι η ίδια ιστορία. Βλέπω τους φίλους μου από την γειτονιά ν' ανυπομονούν να πάνε για μπάνιο στη θάλασσα, με μπρατσάκια ή χωρίς, με κουλούρα ή χωρίς. Οι περισσότεροι έκαναν χωρίς. Εγώ, όμως, δεν ήθελα να τα αποχωριστώ ακόμα. Τους ακούω να μου φωνάζουν: "Άντε Μιχάλη έλα! Είναι ωραία η θάλασσα και δροσερή".


Η αλήθεια είναι πως και εμένα μου αρέσει πολύ η θάλασσα. Και όχι μόνο το καλοκαίρι που είναι στις δόξες της. Αλλά και όλες τις υπόλοιπες εποχές του χρόνου. Όμως, μου φαίνεται πως απολαμβάνω περισσότερο να την κοιτάζω, παρά να πλατσουρίζω στα νερά της.


Η μαμά μου αρκετές φορές είχε προσπαθήσει να με πάρει μαζί της, στην αγκαλιά της και να κολυμπήσουμε παρέα και μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό μου τον Νίκο κάναμε ένα παιχνίδι. "Ψαράκι ένα ψαράκι δύο ψαράκι τρεις, ήρθε η ώρα για να βγεις" . Είχε πλάκα δε λέω. Και εγώ φορούσα τα μπρατσάκια μου και προσπαθούσα να επιπλεύσω. Μόνο που μετά από λίγο ήθελα να βγω. Σαν κάτι να με τραβούσε προς την παραλία και τα κουβαδάκια που είχα αφήσει παρατημένα με τα μισοτελειωμένα καστράκια.


Άλλες φορές ο μπαμπάς μου, που του άρεσε να παίρνει την φουσκωτή του βάρκα και να ξεμακραίνει προς το γιαλό, προσπαθούσε να με δελεάσει " Έλα Μιχάλη! Θα πάρουμε τα καλάμια και θα πάμε να ψαρέψουμε. Θα σου αρέσει" Αλλά εγώ συνήθως έβρισκα μια δικαιολογία να πω όπως : " Ωραία ιδέα μπαμπά αλλά η βάρκα κουνάει και εγώ λίγο ζαλίζομαι. Άλλη φορά" και ο μπαμπάς μου ποτέ δεν επέμενε για να με πείσει.


Ένα πρωινό, καθώς ήμουν σκυμμένος στην παραλία και έψαχνα για μικρά κοχύλια στην αμμουδιά, σήκωσα το βλέμμα μου και είδα τον παππού μου. Είναι ο ήρωας μου και ήθελα πολύ να του μοιάσω μεγαλώνοντας. Ο παππούς μου ήταν στα νιάτα του σπουδαίος κολυμβητής. Αλλά και τώρα δηλαδή που τα μαλλιά του έχουν ασπρίσει και το δέρμα του έχει ζάρες, σηκωνόταν από τις 8 η ώρα το πρωί για να πάει να κολυμπήσει.


"Την ώρα που η θάλασσα είναι λάδι και πεντακάθαρη. Ούτε φουσκάλες βλέπεις στην επιφάνεια παρά μόνο τον βυθό ολοκάθαρο κάτω απ' τα πόδια σου. Να την πιεις στο ποτήρι Μιχάλη μου" συνήθιζε να μου λέει.


Τον άκουσα ξαφνικά να με φωνάζει. Μάλλον κάτι θα είχε βρει με την μάσκα του εκεί κάτω στον βυθό. Τις περισσότερες φορές όλο και κάτι έβγαζε. Όχι κάτι σπάνιο. Απ' αυτά που μπορεί να βρει κανείς στη θάλασσα. Βότσαλα, κοχύλια, όστρακα, αστερίες.


"Μιχάλη Μιχάλη" με ξαναφώναξε. " Έρχομαι να σε πάρω."


Είχα μεγάλη περιέργεια να δω τι ήθελε να μου δείξει. Μπήκα στο νερό, που ήταν τόσο δροσερό και ευχάριστο, και αφέθηκα στην αγκαλιά του. Όταν ήμουν μαζί του και η θάλασσα μου φαινόταν πιο οικεία.


"Είναι μια θαλάσσια χελώνα εκεί κάτω. Μάλλον τα υπόγεια ρεύματα την παρέσυραν. Θα πρέπει να την βοηθήσουμε να βγει προς τα έξω και να καλέσουμε την αρμόδια υπηρεσία προστασίας" μου είπε ο παππούς μου.


"Θέλω και εγώ να την δω!" Δεν είχα ξαναδεί ποτέ θαλάσσια χελώνα στη ζωή μου και είχα μεγάλη περιέργεια.


"Θα σε βοηθήσω εγώ" είπε ο παππούς μου "Θα βγάλουμε την κουλούρα. Θα σου δώσω να φορέσεις την μάσκα μου και θα σε σηκώσω στους ώμους, όπως σου αρέσει" συνέχισε ο παππούς. "Αυτή τη φορά όμως θα κάνεις βουτιά στη θάλασσα για να μπορέσεις να δεις μόνος σου την χελώνα. Θα είμαι εδώ δίπλα σου και θα σε προσέχω" είπε με τη σίγουρη φωνή του.


Έτσι και έγινε. Φόρεσα την μάσκα. Έκλεισα την μύτη μου με τα δάχτυλά μου για να μην μπει νερό και μπλουμ! Μα τι έχανα τόσο καιρό, αναρωτήθηκα. Πόσο δίκιο είχαν οι φίλοι μου. Και αυτή η αίσθηση να είσαι μέσα στο νερό και να προσπαθείς, κουνώντας τα χέρια σου, να επιπλεύσεις και να κολυμπήσεις, μου άρεσε πολύ.

Το πιο θαυμαστό απ' όλα ήταν που είδα το θαλάσσιο αυτό πλάσμα και τον βυθό ολόγυρα. Είναι αλλιώς να τα βλέπεις όλα αυτά με τα ίδια σου τα μάτια και αλλιώς να στα περιγράφουν.


Ο παππούς μου με κοίταξε με τα καλοσυνάτα του μάτια και μου χάρισε το πιο ζεστό του χαμόγελο.


Από εκείνη την μέρα, δεν σταμάτησα να κάνω βουτιές όχι μόνο με τον παππού αλλά και με τους υπόλοιπους μου φίλους.


Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και καλές βουτιές!