1. Θέματα

Δυστοπία | 8 μουσικοί φωτογραφίζονται αποτυπώνοντας την αγωνία και το αδιέξοδο όσων εργάζονται στο χώρο του πολιτισμού

φωτογραφίες: Νέκτι Αραμπατζή | λέξεις: Εύα Κουσιοπούλου

Οι ήρωες της Νέκτι είναι μόνοι σε ένα δωμάτιο. Είναι όλοι τους επαγγελματίες μουσικοί σε γνωστά σχήματα της Θεσσαλονίκης. Φωτογραφήθηκαν χωρίς τα μουσικά τους όργανα. Η μουσική είναι η αποκλειστική τους απασχόληση. Πριν την πανδημία έδιναν συναυλίες και κάποιοι εργάζονταν παράλληλα σε ωδεία. Από τότε που έκλεισαν οι συναυλιακοί χώροι και οι χώροι πολιτισμού εξαιτίας της πανδημίας έμειναν άνεργοι και... αόρατοι. Πολλοί μαζί τους όπως ηχολήπτες, φωτιστές, διοργανωτές συναυλιών και καλλιτέχνες αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης.


Αυτό όμως που λείπει περισσότερο στους ήρωες των φωτογραφιών της Νέκτι είναι ακριβώς αυτή η επαφή με το κοινό, η αλληλεπίδραση με τους ακροατές, οι πρόβες, η αίσθηση του να ανεβαίνεις στη σκηνή και να εκφράζεσαι μέσα από τη μουσική.


Οι χώροι όπου επέλεξε να τους φωτογραφίσει είναι οι χώροι ενός άδειου ξενοδοχείου. Οι φωτογραφίες minimal, λιτές, μοιάζουν κλειστοφοβικές. Θυμίζουν την αναγκαστική απομόνωση την περίοδο της καραντίνας, που έληξε λίγο καιρό πριν. Ο χρόνος έχει παγώσει. Οι ήρωες θυμίζουν ακίνητους, μοναχικούς ήρωες του Edward Hopper. Δυστοπία.


Oύτε η επιλογή του Stay Hostel, που φιλοξένησε το project στο κέντρο της Θεσσαλονίκης είναι τυχαία. Στα δωμάτια του βρίσκεις graffiti με πρόσωπα διάσημων καλλιτεχνών και στους χώρους του, πριν την πανδημία διέμεναν πολλοί μουσικοί που επισκέπτονταν την πόλη. Μέχρι την επανεκκίνηση των ξενοδοχείων τα δωμάτια του έχασκαν άδεια, περιμένοντας να ακουστούν ξανά βήματα στους διαδρόμους, ανθρώπινες φωνές, μουσικές, ήχοι από σερβίτσια και γέλια.


Η Νέκτι Αραμπατζή φωτογραφίζει εδώ και χρόνια μουσικούς. Θέλησε να αποτυπώσει αυτήν ακριβώς την αγωνία και το αδιέξοδο όσων εργάζονται στο χώρο του πολιτισμού, αλλά και την ανάγκη να κατανοήσουμε ότι το έργο των καλλιτεχνών δεν μπορεί να διαχωριστεί από την ίδια τη ζωή. Μας προτρέπει «Ας δούμε προσεχτικά αυτό που βιώσαμε. Μην το αφήσουμε να ξεχαστεί όπως πολλά άλλα στο παρελθόν. Ας αναθεωρήσουμε τον τρόπο που βλέπουμε όσα πριν λίγους μήνες θεωρούσαμε αυτονόητα».



Τάσος Κορκόβελος (πιάνο - keyboards)


Γιάννης Μπέλλος (μπάσο)


Σταύρος Πατσίκας (κιθάρα)



Πέτρος Λαγόντζος (κιθάρα)



Αλέξης Αρχοντής (ντραμς)



Μπάμπης Πετσίνης (ντράμς)



Κική Τσαλίκη (τραγούδι)


Σταύρος Αποστολίδης (μπουζούκι)