1. Cinema
  2. Εξώστης Θ

Ταινίες στο 60ο ΦΚΘ | Τρεις Αδερφές / A Tale of Three Sisters (Τουρκία, Γερμανία, Ολλανδία, Ελλάδα, 2019)

γράφει η Χριστίνα Τσακμακά


Section: Ματιές στα Βαλκάνια


Την επίσημη Ελληνική πρεμιέρα της πραγματοποίησε χθες το βράδυ στο επετειακό 60ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης η ταινία «Τρεις Αδερφές» του σκηνοθέτη και ιστορικού, Emin Alper. Τέσσερα χρόνια μετά τις «Υποψίες» επιστρέφει στο ΦΚΘ με ένα οικογενειακό επαρχιακό δράμα που ισορροπεί μεταξύ παραμυθένιας αισθητικής και σκληρής πραγματικότητας.

Πρόκειται για την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας του Τούρκου σκηνοθέτη, Emin Alper, που με φόντο τα βουνά της κεντρικής Ανατολίας τολμά να μιλήσει τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη Τουρκία. Τρεις αδερφές έχουν μεγαλώσει με τον πατέρα τους και από μικρή ηλικία έχουν φύγει από το πατρικό τους για να βρουν την τύχη τους ως υπηρέτριες σε σπίτια πλουσίων, αλλά πλέον καμία τους δεν εργάζεται. Ο πατέρας τους αποφασίζει να αναλάβει δράση και να τις αποκαταστήσει, με τη μεγαλύτερη κόρη του, μόλις 20 ετών, να έχει ήδη ένα παιδί.


Οι σκορπιοί ζουν μόνοι τους και δεν αλλάζουν τον τόπο που μένουν μέχρι να πεθάνουν. Κυκλοφορούν τη νύχτα, ενώ τη μέρα κρύβονται στο σκοτάδι, ανάμεσα σε χώματα και βράχους. Έτσι και τα τρία κορίτσια, μένουν σχεδόν εσώκλειστα μέσα σε ένα δωμάτιο όλη μέρα και συζητούν γύρω από τη φωτιά για τα όνειρα και τις ανησυχίες τους.




Όπως και στον Τσέχωφ, οι τρεις αυτές νεαρές γυναίκες είναι εγκλωβισμένες στον μικρόκοσμο μιας επαρχίας, γεμάτες ανεκπλήρωτα όνειρα και κοινωνικά αδιέξοδα που δεν είναι στο χέρι τους να διαχειριστούν. Παρόλο που υπάρχει μια πρόδηλη Τσεχωφσκική θεατρικότητα στην όλη ατμόσφαιρα της ταινίας, οι ερμηνείες των τριών κοριτσιών δεν υπερβάλλουν. Τρία γλυκά, δυναμικά και ευέξαπτα κορίτσια που θέλουν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να ξεφύγουν από τη μοίρα και τις ασφυχτικές κοινωνικές παραδόσεις τους.


Ένα φυσικό σκηνικό ντυμένο με πικρό «φαγωμένο» χώμα και παγωμένο βαθύ χιόνι εμπλουτισμένο με σουρεάλ καταστάσεις, ποιητικές σκηνές με ελεύθερους σκορπιούς που προοικονομούν τη δράση, κακοτράχαλους δρόμους και απειλητικούς αγέρες που προσδίδουν ενδιαφέρον στην αφήγηση.



Τις μεγάλες θεατρικές διαλογικές σκηνές έρχεται να ισορροπήσει ο εξαιρετικός ρυθμός μοντάζ του Çiçek Kahraman, η παραμυθένια μουσική των Γιώργο και Νίκο Παπαϊωάννου και, φυσικά, η φωτογραφία του Emre Erkmen που κάνει τα τοπία να μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής που συνδυάζουν τις θερμές αποχρώσεις του Caravaggio και και τα ψυχρά τοπία του Jacob Van Ruisdael.

Οι «Τρεις Αδερφές» είναι ένα σκληρό, φεμινιστικό και λιτό επαρχιακό δράμα με σαφείς θεατρικές αναφορές που πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Διεθνές Φεστιβάλ του Βερολίνου.