1. Cinema
  2. Κριτική ταινίας

Ταινίες στο ΦΚΘ 60 | Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών

γράφει η Χριστίνα Τσακμακά

Ένα αστυνομικό δράμα με φόντο την Ελληνική επαρχία, που προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ αλμυρού νερού και πικρού αλκοόλ.


Section: Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου



Την επίσημη Ελληνική πρεμιέρα της πραγματοποίησε χθες το βράδυ στο επετειακό 60ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης η ταινία «Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών» του Σύλλα Τζουμέρκα. Πέντε χρόνια μετά την «Έκρηξη» και τη «Χώρα Προέλευσης», επιστρέφει στο ΦΚΘ με ένα αστυνομικό δράμα με φόντο την Ελληνική επαρχία, που προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ αλμυρού νερού και πικρού αλκοόλ.


Το σενάριο, ακολουθεί δύο γυναίκες, μια αποσπασμένη αστυνομικό (Αγγελική Παπούλια) και μια εργάτρια σε ένα εργοστάσιο παραγωγής χελιών (Γιούλα Μπούνταλη), στο Μεσολόγγι. Μια ξαφνική δολοφονία έρχεται να αναστατώσει τη ζωή στην επαρχία, με τις ζωές των δύο γυναικών να συγκλίνουν.


Τα χέλια ζουν σε ρηχά και βρώμικα, γεμάτα λάσπες, νερά κι όταν είναι έτοιμα να αναπαραχθούν μεταναστεύουν στην Θάλασσα των Σαργασσών και δεν επιστρέφουν ποτέ πίσω. Αυτή η θάλασσα, με τα βαθιά νερά και με την άπνοια που δημιουργούν οι πολύ μεγάλες ποσότητες φυκιών που συγκεντρώνονται στην έκτασή της προκαλώντας ναυάγια, αποτελεί μια παραβολή για την ταινία.


Πρόκειται για μια ταινία είδους γεμάτη αντιθέσεις, το σενάριο της οποίας συνυπογράφουν ο Σύλλας Τζουμέρκας και η Γιούλα Μπούνταλη. Οι δυό τους παρουσιάζουν με τρομερό ρεαλισμό τη ζωή στην επαρχία κλειστή κοινωνία, όμορφα τοπία με ανθρώπους που «βαλτώνουν» κάθε μέρα, άνθρωποι που νομίζουν πως γνωρίζει πολύ καλά ο ένας τον άλλον, όμως στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουν τίποτα. Η μοναδική ύπαιθρος του Μεσολογγίου αποτελείται από βρωμιά και λάμψη και η ανάγκη για διαφυγή είναι η μόνη λύση. Αποτελείται από ένα σύνολο χαρακτήρων με αρκετά στερεοτυπικά στοιχεία και ανεξήγητες εμμονές και φόβους. Ένας πουλημένος εισαγγελέας, ένας δημοφιλής τραγουδιστής σε ένα σκυλάδικο, ένας μουγκός αδελφός, ένας γιατρός με διπλή ζωή και μια «χαμένη» bar-woman, περισσότερο προσδίδουν στην ιστορία κωμικά στοιχεία, παρά διαμορφώνουν ένα αστυνομικό θρίλερ «who done it». Είναι χαρακτήρες που τους αναγνωρίζουμε εύκολα όλοι, όμως τα κίνητρά τους δεν είναι καθόλου κατανοητά.


Το σασπένς τελειώνει πριν καν αρχίσει, η λύση στο έγκλημα δίνεται πριν καν ο θεατής προλάβει να το συνειδητοποιήσει και τα Κιουμπρικά τράβελινγκ σε διαδρόμους με την κάμερα στο χέρι και τα χωρίς σταματημό track in και out εντείνουν τη δράση βοηθούμενα, όμως, από τη μουσική των Jean-Paul Wall και drog_A_tek. Το κωμικό στοιχείο υπερισχύει του δραματικού.



Τον εξαιρετικό ρυθμό μοντάζ του Andrea Wodraschke, έρχονται να διακόψουν σεκάνς με θρησκευτικά και ψυχαναλυτικά όνειρα και οράματα, τα οποία περισσότερο αποπροσανατολίζουν, παρά βοηθούν στην εξέλιξη της αφήγησης.


Οι καθηλωτικές ερμηνείες των Παπούλια και Μπούνταλη ξεχωρίζουν στο σύνολο της ταινίας. Δεν υπερβάλλουν και προσδίνουν ρεαλισμό στις κλειστοφοβικές επαρχιακές ζωές τους. Η Αγγελική Παπούλια ερμηνεύει μια δυναμική αστυνομικό που αποσπάται χωρίς τη θέλησή της στη Δυτική Ελλάδα. Αθυρόστομη, σαρωτική, ατρόμητη, βουτηγμένη στο αλκοόλ και την αυτοκαταστροφή. Από την άλλη, η Γιούλα Μπούνταλη, ενσαρκώνει μια σωματικά δυνατή αλλά ψυχολογικά εύθραυστη, μυστηριώδη και τρομαγμένη γυναίκα. Δυναμικές ερμηνείες από δύο δυναμικές γυναίκες που νιώθουν εγκλωβισμένες σε μια μικρή κοινωνία και που αναζητούν σαν χέλια την απόδραση.



Στο τέλος αυτό που σου μένει είναι τα εντυπωσιακά και μυσταγωγικά τοπία και οι απαράμιλλες ερμηνείες των δύο γυναικών.


Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Βερολίνο και θα κυκλοφορήσει στις Ελληνικές αίθουσες από την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου από τη StraDa Films.