1. Cinema
  2. Κριτική ταινίας

Το άγνωστο κορίτσι | 'Ενα ακόμη εξαιρετικό γυναικείο πορτρέτο των αδερφών Νταρντέν

γράφει η Δωροθέα Ανδρικάκη

Βέλγιο-Γαλλία 2016, των Ζαν Πιέρ & Λουκ Νταρντέν, με τους Adèle Hænel, Olivier Bonnaud, Jèrèmie Renier, Louka Minnella



Η Τζέιν, μια νεαρή γιατρός, ένα βράδυ δέχεται επίσκεψη από μια ασθενή, αλλά αρνείται να της ανοίξει αφού έχει κλείσει ήδη το ιατρείο της. Την άλλη μέρα πληροφορείται από την αστυνομία ότι η κοπέλα βρέθηκε νεκρή και έτσι αρχίζει έναν αγώνα να ανακαλύψει την ταυτότητα της.


Η ταινία είναι χαρακτηριστικό δείγμα του γνώριμου στυλ των δύο Βέλγων δημιουργών. Η λιτή κινηματογράφηση τους με μονοπλάνα που πάντα ακολουθούν τους ήρωες δίνει άλλη μια ταινία απολύτως ανθρωποκεντρική. Οι σκηνοθέτες είναι απολύτως αφοσιωμένοι στους χαρακτήρες τους, (ο θεατής δε μπορεί να εντοπίσει ούτε μία σκηνή χωρίς την παρουσία της Τζέιν) και έτσι καταφέρνουν για άλλη μια φορά να αποτυπώσουν ένα εξαιρετικό γυναικείο πορτρέτο αλλά και να αποσπάσουν μια πολύ καλή ερμηνεία από την πρωταγωνίστρια τους.


Το σινεμά των Νταρντέν είναι απτό, προσγειωμένο, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της πραγματικότητας ανθρώπων που δε τραβούν τα βλέμματα αλλά στο δικό τους κόσμο είναι πάντα στο επίκεντρο. Όπως η νεαρή πολυάσχολη γιατρός που θα ξυπνήσει μέσα στα χαράματα για μια επείγουσα επίσκεψη, που θα υπομείνει και θα θυσιάσει πολλά χωρίς διαμαρτυρία, που θα νοιαστεί ταυτόχρονα για το νεαρό της ασκούμενο και δε θα ξεσπάσει ποτέ εκεί που δεν πρέπει. Ο αγώνας της δεν είναι ίσως για κάποιο μεγάλο ιδεώδες, για κάτι σπουδαίο, χειροπιαστό, ούτε για το γενικό καλό. Κοιτά και αυτή όπως οι δυο δημιουργοί χαμηλά, δε κυνηγά τον ένοχο δε θέλει εκδίκηση η απονομή της δικαιοσύνης θέλει μόνο ένα όνομα για την ταφόπλακα. Παράλληλα τα δυο αδέρφια βρίσκουν την ευκαιρία μέσα από τη καθημερινότητα της να παρουσιάσουν ένα μωσαϊκό διαφορετικών χαρακτήρων της βελγικής κοινωνίας. Από απόρους που δεν έχουν θέρμανση, μέχρι μετανάστες χωρίς χαρτιά και μοναχικές γριούλες, ο καθένας με τις ανάγκες και τις ιδιοτροπίες του γεμίζουν τη μέρα της νεαρής Κάθριν, και αποσπούν μερικά λεπτά εμφάνισης στη μεγάλη οθόνη.



Έτσι λοιπόν οι πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας όπως και οι περισσότεροι πρωταγωνιστές του κόσμου των Νταρτνέν, είναι άνθρωποι απλοί, ούτε ιδιαίτερα καλοί ούτε ιδιαίτερα κακοί, που σχεδόν καταλάθος έρχονται αντιμέτωποι με ισχυρά ηθικά διλήμματα και καταστάσεις που τους ξεπερνούν, αναζητούν λύτρωση και αγωνίζονται με ό,τι όπλα διαθέτουν. Είναι τυχεροί όμως γιατί βρίσκονται στα χέρια των δυο μεγαλύτερων ανθρωπιστών του σύγχρονου κινηματογράφου, οι οποίοι μπορεί να μη τους κάνουν ήρωες, τους βγάζουν όμως τον καλύτερο τους εαυτό.