1. Mind the art
  2. Θέατρο

Το δράμα του “σύγχρονου” Βόυτσεκ στο θέατρο Σημείο

γράφει η Ιωάννα Λιούτσια

Μια νέα πρόταση ως προς το ψυχοπαθολογικό δράμα του ήρωα του Γκέοργκ Μπύχνερ, Βόυτσεκ, παρακολουθήσαμε στο θέατρο Σημείο από την ομάδα Ξανθίας, σε σκηνοθεσία του Κώστα Παπακωνσταντίνου.


Το έργο δεν χρειάζεται και πολλές συστάσεις καθώς αποτελεί μία από τις αγαπημένες επιλογές των σκηνοθετών τα τελευταία χρόνια. Οι λόγοι ποικίλλουν. Πρόκειται όντως για ένα εξαιρετικά σύγχρονο έργο στη γραφή του, που αφήνει πίσω την παράδοση του γερμανικού ρομαντισμού, και προαναγγέλει τον άνθρωπο του μέλλοντος. Τον άνθρωπο – πείραμα στα χέρια των επιστημόνων, παιχνίδι στα χέρια των ανωτέρων του, τον άνθρωπο που είναι διχασμένος εντός του και αγχώδης. Σίγουρα, βέβαια, υπάρχουν και πολλόί άλλοι λόγοι και αρετές του κειμένου που μπορούν να τραβήξουν την προσοχή μας σήμερα.


Η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου έργου, η οποία ταυτόχρονα παρέχει πολλαπλές ελευθερίες κι επιλογές, είναι ότι δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Υπάρχουν πολλά σχεδιάσματα, πολλές γραφές και κάθε μελετητής, μεταφραστής ή θίασος προτείνει τη δική του εκδοχή. Στην παράσταση που παρακολουθήσαμε τη μετάφραση και τη δραματουργική επιμέλεια ανέλαβε ο Αλέξιος Μάινας. Ανακατεύοντας κάπως την τράπουλα των σκηνών σε σχέση με εκείνη που είναι περισσότερο διαδεδομένη, και με τη βοήθεια της σκηνοθεσίας, είδαμε τις σκηνές ως σκαλοπάτια μιας κλίμακας που οδηγούσαν το ένα μετά το άλλο στο αποκορύφωμα της ιδιοσυγκρασιακής έκφρασης του Βόυτσεκ. Σ' αυτό συντελούσε εξαιρετικά λειτουργικά – απαραίτητα θα έλεγα – η σκηνογραφία της γκιλοτίνας που δέσποζε στο χώρο και μετρούσε τον χρόνο.




Η σκηνοθεσία του Κώστα Παπακωνσταντίνου, ο οποίος συμμετείχε και ως ηθοποιός, είχε καθαρότητα και έβριθε από μικρά ευρήματα ή ευφάνταστους σχηματισμούς ήχων, εικόνων και χορογραφιών που οδηγούσαν τους θεατές από σκαλοπάτι σε σκαλοπάτι. Αν και η εξαιρετική μουσική, σε μπάσους κατά κύριο λόγο τόνους - σκοτεινούς όπως αρμόζει στο έργο, προσπαθούσε να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα μυστηρίου, η σκηνοθεσία δεν την επέτρεπε να λειτουργήσει έτσι, με στακάτα περάσματα από τη μία σκηνή στην άλλη, ίσως και ως επιλογή ενός περισσότερου μπρεχτικού τρόπου αφήγησης της ιστορίας και διακοπής της ροής της.


Οι ηθοποιοί ( Ελισσαίος Βλάχος, Αγγελική Μαρίνου, Δημοσθένης Ξυλαρδιστός, Κώστας Παπακωνσταντίνου, Βασιλική Σουρρή, Φοίβος Συμεωνίδης ) κινήθηκαν σε μια κοινή υποκριτική γραμμή, και φάνηκαν απόλυτα εναρμονισμένοι ως σύνολο. Το μόνο που μου έλειψε ήταν οι χρόνοι. Συχνά ένιωσα την ανάγκη μεγαλύτερων παύσεων ή εναλλαγών ρυθμών ανάμεσα στα λόγια των ηθοποιών, ήθελα να "αναπνέει" περισσότερο το κείμενο. Είναι ένα πλούσιο κείμενο σε ιδέες, νοήματα και σκέψεις κι ακόμη κι αν η γλώσσα του – όπως την ακούσαμε από τη συγκεκριμένη μετάφραση – είναι ζωντανή, καθημερινή, "μιλιέται", δεν παύει ωστόσο να επεξεργάζεται ζητήματα που χρειαζόμαστε ως θεατές χρόνο για να κατακαθίσουν μέσα μας.


Εκτός από την κυρίαρχη γκιλοτίνα, ό,τι άλλο υπήρχε στη σκηνή (πχ κονσέρβες) ήταν μάλλον περιττό. Η γκιλοτίνα και χρήση της θα ενδυναμώταν, θεωρώ, ακόμη περισσότερο σε μία κενή σκηνή. Λειτουργικά τα κοστούμια, λιτά αλλά εντυπωσιακά μες στην απλότητά τους, σαφή. (Σκηνικά – κοστούμια: Βίκυ Πάντζιου). Εξαιρετικός ο σχεδιασμός φωτισμών από τον Γιώργο Αγιαννίτη, διακριτικός μεν, έπαιξε όμως τον ρόλο του.


Ο Βόυτσεκ είναι ένα έργο κατακερματισμένο όπως μας έχει παραδοθεί. Ίσως, όμως, αυτό να είναι που το κάνει τόσο σημερινό, ίσως η φόρμα του να εναρμονίζεται με το περιεχόμενό του και γι' αυτό να μας αφορά ως καλλιτέχνες και θεατές σήμερα. Αυτόν τον κατακερματισμό του ανθρώπου και την κατάληξή του σε κάποια μορφή τρέλας ή ψύχωσης λόγω εξωτερικών – κοινωνικών παραγόντων προσπάθησε να καταδείξει και η ομάδα Ξανθίας με την παράστασή της. Καθαρή πρόθεση, καθαρό αποτέλεσμα.


Πληροφορίες για την παράσταση:

Μετάφραση - Δραματουργική επιμέλεια: Αλέξιος Μάινας

Σκηνοθεσία: Κώστας Παπακωνσταντίνου

Βοηθός σκηνοθέτη: Χαρά Δημητριάδη

Σκηνογραφία - Ενδυματολογία: Βίκυ Πάντζιου

Πρωτότυπη μουσική - Στίχοι τραγουδιών: Βασίλης Κουτσιλιέρης

Κινησιολογία: Κατερίνα Γεβετζή

Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Φωτογραφίες: Νίκος Βαρδακαστάνης

Trailer: Αντώνης Κουνέλλας

Εικαστικό - Σχεδιασμός εντύπων: Μανόλης Αλμπάνης

Κατασκευή σκηνικού: Αντώνης Χαλυβίδης

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Λήδα Ασλανίδου

Παραγωγή: Ξανθίας Α.Μ.Κ.Ε.


Παίζουν: Ελισσαίος Βλάχος, Αγγελική Μαρίνου, Δημοσθένης Ξυλαρδιστός, Κώστας Παπακωνσταντίνου, Βασιλική Σουρρή, Φοίβος Συμεωνίδης.



Η παράσταση επιχορηγείται από το ΥΠ.ΠΟ.Α.


Ημέρες και ώρες παραστάσεων

Κυριακή 20.00

Δευτέρα - Τρίτη 21.00

από 3.3.2019 έως 23.4.2019

Διάρκεια: 1 ώρα και 15'


Εισιτήρια – Πληροφορίες

Τηλεφωνικές κρατήσεις: 2109229579

Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-simeio...

Τιμές εισιτηρίων:

12,00

8,00 (φοιτητικό, ομαδικό)

5,00 (άνεργοι, ΑμεΑ)

Ισχύει ατέλεια Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών


Θέατρο Σημείο, Χαριλάου Τρικούπη 4, Καλλιθέα

πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήμιο