1. Interviews

"Το μπουλούκι ... Το μυστικό του ανέμου" αποκαλύπτεται στον Εξώστη

συνέντευξη στη Δάφνη Τσάρτσαρου


"Το μπουλούκι ... Το μυστικό του ανέμου", έρχεται στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον, από τις 3 έως τις 8 Μαΐου και υπόσχεται να ταξιδέψει τους θεατές στο παρελθόν μέσα από ένα ξεχωριστό τρόπο.


Ο Νίκος Ορτετζάτος υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία της παράστασης και βρίσκεται πίσω από κάθε σκέψη αυτής της νοσταλγικής θεατρικής πράξης. Οι Μαρία Αλεξανδρίδου, Μαρίνα Γκούμλα, Δημήτρης Δάγκαλης, Μιχαήλ Νικολάου και Μαρία Ράπαντα πρωταγωνιστούν και δίνουν "σάρκα και οστά" στις σκέψεις του Ν. Ορτετζάτου. Η Μαρία Ράπαντα, λίγες μέρες πριν από την πρεμιέρα, μιλάει στον Εξώστη για την παράσταση και τη συνεργασία της με την ομάδα.




Πείτε μας κάποια πράγματα για την παράσταση. Τι θα δούμε επί σκηνής;
Επί σκηνής θα δείτε 5 ηθοποιούς και 3 μουσικούς βγαλμένους από μία άλλη εποχή, από την εποχή του '20 και του '30... Πάμε αρκετά χρόνια πίσω από το σήμερα, σε έναν περιπλανώμενο θίασο το "Μπουλούκι", όπως λεγόταν τότε... Το βλέπουμε να παίζει, να χορεύει, να τραγουδά και να μας αφηγείται την ιστορία του με έναν πολύ μυστηριώδη και γοητευτικό τρόπο, ο οποίος σε στιγμές σε κάνει να γελάσεις, να ταυτιστείς,να σιγοτραγουδήσεις, να συγκινηθείς αλλά και να διασκεδάσεις.


Πώς δουλέψατε με το σκηνοθέτη, Νίκο Ορτετζάτο, πάνω στο έργο;
Με τον Νίκο νιώσαμε μεγάλη ασφάλεια εξ' αρχής. Ήταν μια συνεργασία γεμάτη χαρά, πίστη, ελευθερία και εμπιστοσύνη. Και γέλιο... Πολύ γέλιο! Καμιά σοβαροφάνεια κι όλα με μια συγκινητική ειλικρίνεια. Είναι από τους σκηνοθέτες που ξέρουν ακριβώς τι θέλουν από 'σένα, αλλά και από την ίδια την παράσταση. Δίνει μια κοινή γραμμή αισθητικής στον θίασο και οδηγίες που θα σε πάνε ένα βήμα παρακάτω, που θα σε κάνουν να ανακαλύψεις, να εξερευνήσεις και να εξελίξεις αυτό που ήδη του έχει αρέσει σ 'εσένα. Ξεκινήσαμε την έρευνα πρώτα στο τραγουδιστικό κομμάτι μαζί και με τον εξαιρετικό μαέστρο μας Κωνσταντίνο Γκιβίση, όπου προσπαθήσαμε να αποδώσουμε τα τραγούδια και να τα υποστηρίξουμε στην παρουσίαση τους, έπειτα μπήκαμε στο κείμενο και στο πώς φαντάστηκε ο Νίκος το "Μπουλούκι" μας και τον κάθε χαρακτήρα. Ο Νίκος είναι από τους ανθρώπους που από την πρώτη μέρα σε κάνει να νιώθεις "σαν το σπίτι σου", αλλά με όρια και επαγγελματισμό. Πίστευα πάντα πως το παν σε μια δουλειά είναι η ενθάρρυνση, η πίστη και η σκληρή δουλειά. Και σε εμάς υπήρχαν όλα αυτά.



Τι είδους χαρακτήρες συναντάμε στο έργο;
Συναντάμε ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων, από οικεία πρόσωπα της διπλανής πόρτας μέχρι μεγάλους και επιτυχημένους σταρ της εποχής. Όλοι με ένα κοινό στοιχείο: την ευαισθησία και την αγάπη τους για την τέχνη. Απ' την άλλη, οι διαφορές τους αρκετές κι αυτό είναι το αλατοπίπερο στις μεταξύ τους σχέσεις. Διαφορετικοί χαρακτήρες που συνυπάρχουν και γίνονται μια οικογένεια. Με τις ιδιοτροπίες τους, με τα καλά και τα άσχημα τους, τους ανταγωνισμούς τους, με τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους. Ένα ακόμη στοιχείο που υπάρχει σε όλους τους χαρακτήρες και με γοητεύει πολύ από εκείνη την εποχή (απ' όσο είχα λίγο την τύχη να την ζήσω μέσα από τους παππούδες μου) είναι το πόσο δυνατοί και τολμηροί ήταν οι άνθρωποι τότε, δεν το βάζανε κάτω, ξεπερνούσαν και τις μεγαλύτερες δυσκολίες και μάθαιναν να ζουν με αυτές.


Τι έχει αλλάξει στη ζωή του ηθοποιού από την εποχή των περιπλανώμενων μπουλουκιών, μέχρι σήμερα;

Οι ανάγκες και οι αντοχές. Πλέον δεν υπάρχει το Μπουλούκι... Ίσως ήταν μια ανάγκη των ανθρώπων της τότε εποχής να μπορούν να υπερασπιστούν την καλλιτεχνική φύση τους. Ακόμη και άνθρωποι που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα, με ρίσκο την προσωπική τους βολή. Στην εποχή μας την "περιπλάνηση" την ζει ένας ηθοποιός μόνο μέσω μιας περιοδείας. Κάτι το οποίο τις περισσότερες φορές τον κουράζει κι ανυπομονεί για το πότε θα γυρίσει σπίτι του. Τότε το μπουλούκι ήταν το ίδιο το σπίτι του...Για χρόνια, όχι για λίγους μήνες. Η βάση του ήταν το θέατρο και οικογένεια του οι άνθρωποι που είχε δίπλα του. Οι βαλίτσες στο χέρι και έτοιμοι για αλλού... Αξιοθαύμαστο το λιγότερο. Κάποιες μέρες παίζανε σε όποιο μέρος κ αν βρισκόντουσαν, μόνο για να καλύψουν την διαμονή τους ή ένα πιάτο φαγητό στην ταβέρνα όπου έπαιζαν. Και υποκριτικά μεγαλύτερες οι ανάγκες, δεν υπήρχαν τα τεχνικά μέσα. Η μουσική ήταν πάντα ζωντανή, δεν υπήρχαν οι φωτισμοί για να φτιάξουν την ατμόσφαιρα, δημιουργούνταν μόνο μέσα από την τέχνη του κάθε ηθοποιού. Οι δουλειές ήταν μοιρασμένες μεταξύ των ηθοποιών του θιάσου, δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα για περισσότερους συνεργάτες. Υπήρχε φτώχεια στην Ελλάδα τότε... αλλά με έναν μαγικό τρόπο η τέχνη, μέσα από αυτήν την απλότητα κ την αμεσότητα, γινόταν πιο πλούσια.



Ποια είναι η «τραγική αποκάλυψη που ποτέ δεν θέλει να παραδεχτεί και να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος του θεάτρου», όπως αναγράφεται στο Δελτίο Τύπου της παράστασης;
Σίγουρα δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε την "αποκάλυψη". Αυτό που μπορούμε να πούμε όμως, είναι πως ο μεγαλύτερος φόβος του ανθρώπου, άρα και του ηθοποιού, είναι η μοναξιά και όλη η αγριότητα που φέρει μαζί της... Το χειρότερο για έναν καλλιτέχνη είναι να χάσει το στόχο του, να μην πιστεύει πια σ' αυτά τα οποία βασίστηκε, να πάει όλη η προσπάθεια του χαμένη...


Τι είδους «γεύση» θ' αφήσει η παράσταση στους θεατές;
Ελπίζω την ίδια γεύση που άφησε και σε εμάς... Μια γλυκιά γεύση αισιοδοξίας, μέσα από την ματαιότητα του κόσμου.



Τα μπουλούκια περιπλανιόντουσαν. "Το Μπουλούκι... Το μυστικό του ανέμου" θα ... περιπλανηθεί στην Ελλάδα;
Το Μπουλούκι ξεκινάει το ταξίδι του στις 3 Μαϊου για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων για την φετινή σεζόν στο θέατρο Άνετον, εδώ στην Θεσσαλονίκη. Μα ελπίζουμε πως θα ταξιδέψει με την φόρα που του αρμόζει και πως θα πάει όσο πιο μακριά γίνεται...




Info:
"Το Μπουλούκι... Το μυστικό του ανέμου"
Από τις 3 έως τις 8 Μαίου
στο Δημοτικό Θέατρο Άνετον
Παρασκευοπούλου 42, Θεσσαλονίκη
Ώρα έναρξης: 21.00


Εισιτήρια:
Κανονικό 12 ευρώ / Μειωμένο 8 ευρώ / Ατέλειες & ανέργων 5 ευρώ
Προπώληση: 10 ευρώ
Τηλέφωνο για πληροφορίες και κρατήσεις: 6939878334