Το πιανίστικο αλλά ρυθμικό Lillies in the Valey του Ιάπωνα Jun Miyake εισχωρεί στο μυαλό σου χωρίς να το καταλάβεις!

Ο Ντάριο Μαριανέλι κέρδισε Όσκαρ για το μελαγχολικό Atonement, το οποίο είχε σαφείς αναφορές στον μουσικό ρομαντισμό του 18ου αιώνα. Το παιχνίδι αυτό συνεχίζεται και εδώ αλλά με περισσότερο δραματικό τόνο, που εκφράζει την ηρωϊδα μέσα από το βιολί, που είναι ο πρωταγωνιστής της ορχήστρας.

Η συνεργασία του συνθέτη Κλιντ Μάνσελ με τον σκηνοθέτη Ντ. Αρονόσφσκι - ιδίως στο Requiem for a dream - είναι σημείο αναφοράς στα μουσικά κινηματογραφικά πεπραγμένα της τελευταίας δεκαετίας. Εδώ βηματίζει πάνω στη μελωδία και στον ρυθμό της Λίμνης των Κύκνων του Τσαϊκόφσκι χωρίς να παραβλέπει το ατμόσφαιρικό ψυχολογικό θρίλερ του σκηνοθέτη.

Όταν ένα compilation soundtrack φέρει την υπογραφή του Γούντι Άλεν δε θέλει πολλά λόγια. Σίντνει Μπεσετ, Τζάνγκο Ραϊνχαρτ, Μπίλι Χόλιντεϊ, Julia y los Tellarini μερικά μόνο από τα ονόματα που επέλεξε για την μουσική επένδυση της ταινίας του!

Θεωρώ τον Κλιφ Μαρτίνεζ μια κάπως υποτιμημένη περίπτωση μουσικού. Με άμπιεντ, ατμοσφαιρικό χαρακτήρα αγαπώ τις μουσικές του από την εποχή του Traffic του Σόντερμπεργκ. Και εδώ επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που ξέρει να κάνει με μια κομψότατη τιμητική αναφορά στην ελεκτρονικα των 80ς και τους μάστορες της εποχής Kaftwerk. Το soundtrack συνοδεύεται από εξίσου μερικά δυνατά κομμάτια. Το Oh my love του Ριζ Ορτολάνι με την αισθαντική Κατίνα Ρανιέρι θα σε λιώσει ενώ οι dance ρυθμολογία των  Kavinsky & Lovefoxxx,Desire και College θα σε απογειώσει. Πρόταση αγοράς.

Άγνωστος στο ευρύ κοινό, ακόμα και στους ειδήμονες των soundtracks ο αυτοδίδακτος μουσικά Λουντοβίκ Μπουρσέ θα γίνει ο άνθρωπος των βραβείων μέσα στο επόμενο 2μηνο με τη μουσική που συνέθεσε για την βωβή, ασπρόμαυρη ταινία του Μισέλ Χαζαναβίτσιους.  Σαφείς αναφορές στον Τσάπλιν του μεσοπολέμου (Τα Φώτα της Πόλης) αλλά και στη δραματική ένταση των πρωτομαστόρων του μουσικού Χόλιγουντ Μαξ Σταϊνερ και Μπέρναρ Χέρμαν σας προτρέπω να αναζητήσετε αυτό το σάουντρακ αν είστε λάτρεις της κινηματογραφικής μουσικής.

Από τους σημαντικότερους συνθέτες της εποχής μας ο Αλεξάντερ Ντεπλά είναι δικαίως το Νο1 στη λίστα. Για το Tree of life παίδευτηκε 2 χρόνια μέχρι να φτάσει στο επιθυμητό για τον Τέρενς Μάλικ αποτέλεσμα. Στον τελευταίο Χάρυ Πότερ αποχαιρετίζει τον ήρωα της Τζ. Ροούλινγκ με ενα μεγαλοπρεπές score αντάξιο του ήρωα και της κινηματογραφικής μαγείας του. Για το King' Speech δημιουργεί ένα ατμοσφαιρικότατο μουσικό κόσμο για μια ταινία εποχής που σάρωσε στα Όσκαρ του 2011. Υποψήφιος και ο ίδιος, ωστόσο δεν χάρηκε ακόμα αυτή την διάκριση αν και του το εύχομαστε ολόψυχα στο μέλλον.